Katedra Narodzenia Bogurodzicy (Ros.Кафедральный собор во имя Рождества Пресвятой Богородицы)-główna Cerkiew miasta Rostowa nad Donem i Prawosławnej Diecezji Rostowskiej i Nowoczerkaskiej. Zastąpił Nowoczerkaską katedrę jako główne miejsce kultu chrześcijańskiego w regionie Don. Katedra Narodzenia Pańskiego jest kościołem kamiennym z pięcioma kopułami, sam budynek ma kształt krzyża. Został zbudowany w stylu rosyjsko-bizantyjskim. Trójkondygnacyjny ikonostas we wschodniej części katedry ma formę kaplicy, zwieńczonej dachem dwuspadowym i kopułą.[2]
Na dziedzińcu katedry znajduje się również mały kościół św. Jana Chrzciciela i Baptysterium św. Mikołaja, a także Dzwonnica i kilka budynków biurowych: administracja Diecezjalna, siedziba metropolity diecezji Rostowskiej oraz wydziały i komisje Diecezjalne; centrum duchowe i edukacyjne metropolity Rostowskiego św. Dymitra; drukarnia diecezji; naczynia kościelne i sklepy z literaturą duchową.
Dzwonnica W 1875 roku powstała zachodnia część dzwonnicy katedry. Został zbudowany według projektu architekta-inżyniera Antona Campioni [1] i artysty-architekta Dmitrija Lebiediewa. Budowa została przeprowadzona kosztem kupców P. Maksimova i S. Koshkina, producenta tytoniu i filantropa V. Asmolova oraz I. Panchenko, który już wtedy stał się churchwarden. Dzwonnicę ukończono w 1887 roku.
Dzwonnica ma wysokość 75 metrów. Posiada również cechy klasycystyczne i renesansowe. Szczyt kopuły jest niebieski, ozdobiony złotymi gwiazdami. W górnej kondygnacji zainstalowano Zegary. W środkowych kondygnacjach umieszczono dzwony uważa się, że bicie dzwonnicy było słyszalne ponad 40 kilometrów.
Podczas ii Wojny Światowej pojawiły się obawy, że Dzwonnica może być wykorzystywana przez Niemców jako punkt odniesienia dla artylerii i bombowców. W lipcu 1942 roku wysadzono dwa czołgi. W 1949 roku zburzono także II kondygnację.
Dzwonnicę odrestaurowano w 1999 roku. Architekt N. Solnyshkin był autorem projektu renowacji. Nowe dzwony różnią się od swoich poprzedników nazwami i mniejszymi rozmiarami.
