Dziewięć pływających fontann to dzieło japońskiego amerykańskiego artysty i architekta krajobrazu Isamu Noguchiego na Światową Wystawę Expo, która odbyła się w Osace w Japonii w 1970 roku. Te niesamowite fontanny wyglądają tak, jakby latały, i chociaż fontanny te zostały zbudowane ponad 40 lat temu, nadal są tak fascynujące, jak wtedy. Fontanna, lub fontanny, wydają się być głównym złudzenie optyczne na pierwszy rzut oka. Dwa masywne kwadratowe pudełka unoszą się w powietrzu, gdy ciągły przepływ wody wylewa się z ich DNA. Woda zbiera się w dużym kwadratowym basenie poniżej, ale gdzie idzie stamtąd? W jaki sposób woda pochodzi z pływających sześcianów? Cóż, Isamu sprytnie skonstruował wyświetlacz fontanny z dobrze ukrytą rurą, która zasila każde pudełko i jest praktycznie niewidoczna, gdy woda zaczyna płynąć, tworząc złudzenie optyczne, że kwadraty unoszą się w powietrzu, a woda pojawia się znikąd. Istnieją dwa inne naturalne czynniki, które Isamu Noguchi wziął pod uwagę przy projektowaniu fontanny i to było światło i powietrze. Instalując kostki w dowolnym miejscu od 10 stóp do 60 stóp w powietrzu, pozostawiło płynącą wodę otwartą na elementy wiatru i powietrza. Podczas tych obfitych wietrznych dni w Osace silny wiatr popycha wodę i tworzy więcej złudzeń optycznych, jak gdyby kostki mogły latać, a mętna mgła, która powstaje z zakłóceń, dodaje pozaziemskiemu wyglądowi, jaki fontanna miała osiągnąć. Wykorzystując kontrast dnia i nocy, kostki przybierają dwa zupełnie różne spojrzenia. Z dnia na dzień wyglądają jak przedmioty wyrwane z filmu science fiction z ich nowoczesnymi liniami i dziwnymi teksturami. Ale w nocy światła zainstalowane pod każdą kostką włączają się i oświetlają wypływającą z nich wodę. Ten obraz można zobaczyć z daleka i z pewnością jest to widok, który trzeba zobaczyć, aby uwierzyć.
