Piękny zespół dworski Saue jest jednym z najlepszych przykładów Estońskiej architektury wczesnoklasycystycznej. Pierwszym znanym właścicielem dworu Saue był Remmert von Scharenberg z Westfaal, który otrzymał prawo inwestytury od królowej Małgorzaty Duńskiej. Przed przeprowadzką do Saue niedoszłym właścicielem dworu był w latach 1528-1532 Komornik Narwy, a w latach 1534-1549 pełnił funkcję komandora Tallinna. Oprócz majątku na wsi, był także właścicielem kilku domów w mieście Tallinn. Został pochowany w kościele św. Mikołaja (Niguliste) w 1549.
Majątek nabył Friedrich von Fersen w 1774 roku. Obecny dwór wraz ze stodołą i wozownią łukowatą wokół jej placu frontowego został ukończony w 1792 roku. Z powodu aktu hipotecznego w 1792 roku von Fersen został zmuszony do zrzeczenia się własności dworu na rzecz właściciela dworu Saku, księcia Friedricha von Rehnbindera i jego żony księżnej Gertrudy. Nowi właściciele wprowadzili się i w 1794 roku w Saue urodził się ich drugi syn, a także kolejne dzieci. Nawet gdy dzieci miały nowy budynek w stylu Petersburskim zbudowany w Saku, stara para wolała pozostać w Saue.
Po wojnie o niepodległość w 1918 roku, gdy Straelborowie wyjechali do Niemiec i sprzedali Dwór Republice Estońskiej. Republika przekazała go wraz z 50 hektarami ziemi bohaterowi wojny o niepodległość, Johannesowi Ermowi. Niestety, jego życie było krótkie i od 1925 roku majątek został pozostawiony żonie i rodzinie.
W czasie okupacji rosyjskiej Dwór kilkakrotnie zmieniał mieszkańców. Funkcjonował jako dom dla osób starszych, szpital dla Przewlekle Chorych, stacja maszyn i traktorów, Biuro estońskich maszyn rolniczych, przedszkole, Rada Miasta Saue oraz pomieszczenia biurowe i produkcyjne firmy SAUREM, należącej do Rady Miasta Saue. W 1995 roku dwór został zwrócony córce Johannesa Erma, Pani Eldze Viilup, która z kolei sprzedała go rodzinie Kriisa.
