Wieś odpowiada moderna części miasta i znajduje się dalej na wschód na cyplu, natomiast Stare Miasto znajduje się dalej na zachód na wapiennej wyspie pochodzenia. Starożytna część Gallipoli otoczona jest wałami obronnymi i murami obronnymi o długości około półtora kilometra, zbudowanymi w celu ochrony miasta przed atakami wrogów z Morza. Układ urbanistyczny starego miasta charakteryzuje się wąskimi i krętymi uliczkami według schematu pochodzącego z pierwszej połowy 900 r. n. e., kiedy miasto zostało opanowane przez Saracenów. Ta starsza część jest z kolei podzielona na dwie strefy oddzielone główną ulicą przez Antoinette de pace. Wyspa, na której stoi Stare Miasto, była kiedyś połączona z lądem przez kawałek naturalnej ziemi zwany przesmykiem, który stanowił jedyne przejście prowadzące do miasta. W 1484 roku miasto przeszło w ręce Wenecjan, którzy zdecydowali się na cięcie przesmyku w celu wzmocnienia obrony wyspy, która została splądrowana przez Turków kilka lat wcześniej. Projekt ten został uruchomiony zaledwie kilka lat po ad opera Degli Aragonesi, że w tym samym czasie opanowali miasta, odejmowanie Wenecjan. Obecny most Gallipoli został zbudowany w latach 1601-1608 z dwunastoczłonową konstrukcja zakończona drewnianym mostem zwodzonym. Nawet dzisiaj stanowi jedyny punkt styku wyspy z lądem stałym, ale z czasem uległ zmianom: zlikwidowano most zwodzony i zbudowano równoległą drogę do przejazdu szyn kolejowych i drogowych. Malownicza droga o nazwie La Riviera otacza Stare Gallipoli i stąd można podziwiać część wybrzeża gallipoliny. Wśród naturalnych piękności warto zauważyć wyróżnia się Wyspa Sant Andrea znajduje się na południowy zachód, około jednego kilometra od miasta Gallipoli, którego nazwę należy w kaplicy o tej samej nazwie, która stała na wyspie, obecnie zniszczona. Wyspa ma dwie przystanie, jedną na północnym wschodzie i jedną na południowym wschodzie, a także dużą latarnię morską utworzoną w 1866 roku. Równie interesujące: Wyspa OBOZOWA, Skała gołębi i Skała statku, w pobliżu Starego Miasta.
