Okazuje się, że pokój jest dostępny przez dwoje bocznych drzwi, z których każde ma ważną historię do opowiedzenia. Jedne z tych drzwi, wyraźnie oznaczone jako główne wejście, nadal noszą ślady oryginalnych kołatek, które kiedyś uszczelniały dostęp (jak widać na pierwszym zdjęciu). Po drugiej stronie jest jednak wejście, które jest bardziej zniszczone i trudno dostępne. Ale wejście, które w niezwykły sposób działa na wyobraźnię, to to, które widać na drugim zdjęciu. Tutaj częściowo zanurzony otwór prezentuje się jako zapraszająca dziura, zapewniająca bezpośredni dostęp do morza. Wejście z tego miejsca jest jak wejście w sen. Wstrzymany oddech, dwa pociągnięcia i zostajesz przeniesiony z małej zatłoczonej plaży do zawieszonego miejsca, poza upływem czasu.Pokój ten pełni szczególną rolę w nadmorskim kurorcie Santa Caterina di Nardò. Jego funkcja sięga XIX i początku XX wieku, kiedy to kobiety o określonej pozycji społecznej miały możliwość korzystania z dobrodziejstw kąpieli w morzu. Te chwile wymagały absolutnej dyskrecji i poufności. Aby sprostać tym potrzebom, wzdłuż klifu zostały specjalnie zbudowane pokoje. Tutaj woda morska wniknęła tworząc kryte naturalne baseny, często wzbogacone małymi plażami, tak jak w omawianym przypadku.Panie wchodziły do tych pomieszczeń bezpośrednio z ziemi, mogąc zanurzyć się w wodzie nie przeszkadzając wścibskim spojrzeniom i nie narażając się na promienie letniego słońca, które mogło opalić ich delikatną skórę, nadając im wygląd podobny do wieśniaczki, które pracowały w polu. Ta przestrzeń opowiada fascynujący rozdział w historii, gdzie elegancja i prywatność przeplatają się z naturalnym pięknem i morskim środowiskiem, tworząc tajemniczy i klimatyczny azyl dla tych, których było na to stać.
